lagewaard bij koudekerkWim van Velzen schrijft in zijn blog "roze wolken, benaderingen in de landschapsfotografie" dat er meer benaderingen zijn dan die van het perfecte moment, prachtig licht en speciale kleuren in een uitgekiende compositie. Natuurlijk is, zeker in de landschaps fotografie, de compositie belangrijk en heeft hard licht met de bijbehorende schaduwen niet echt de voorkeur. En zeker is het zo dat foto's maken in de vroege ochtend altijd weer een ervaring is die je bijblijft. Het landschap heeft echter meer dan de zonsopkomst en ondergang en het blauwe uurtje. Het grootste gedeelte van de dag heb je dat niet en kun je toch heel veel goede foto's maken. Het is dan de omgeving die zichzelf is en die je dan op je eigen manier kunt vastleggen.
Je kunt landschapsfotografie, zoals meerdere soorten fotografie, in 2 vormen zien. De opgemaakte en de ruwe vorm. Hier is de ruwe vorm de ware aard van het vastgelegde landschap en de opgemaakte vorm is hetzelfde maar dan met een laagje mascara. Uiteraard blinkt de laatste vorm uit door de, vaak gebruikte, extra digitale opmaak.
De ruwe vorm kan meer verhalend zijn en heeft dan een relatie met documentare fotografie. Doordat het meer verhalend is roept het een reactie op bij de kijker. Als fotograaf let je dan ook meer op wat je wil vertellen dan alleen het visueel anntrekkelijke.
Welke lenzen je gebruikt voor je landschappen is aan jezelf en heeft te maken of je nadruk op weidsheid wil leggen of in wil zoomen op verder weg gelegen objecten.

Velen zullen zich afvragen of deze soort fotografie nog wel mag na de invoering van de AVG in 2018. Een kleine uiteenzetting is wel op zijn plaats. Eerst moet je jezelf afvragen waar je mag fotograferen. In de basis is dit overal en dan gaat het over publieke ruimten. Tenzij er beperkingen gelden zoals in gebouwen, ook al zijn deze van de overheid, kunnen er huisregels gelden. Een gebied wat afgezet is, zoals een festival terrein of een door de politie afgezet gebied, daar mag je er niet zomaar fotograferen. Een perskaart kan daarop een uitzondering zijn.

Straat fotografie Jaarmarkt 2019Als je ergens fotografeert dan mag dat nooit heimelijk zijn. Het moet duidelijk zijn dat er gefotografeerd wordt. Een voorbeeld is dat je rondloopt met een (grote) camera. Dus het fotograferen met een bodycam of telefoon kan heimelijk zijn.

Wat je mag fotograferen is alles en iedereen tenzij er een uitzondering is zoals eerder geschreven. Dan komt het publiceren van je foto's. AVG gaat over het publiceren van persoonsgegevens. Al je een foto maakt van een willekeurig persoon, of personen, dan verzamel je persoonsgegevens. Hiermee is die persoon in beginsel te identificeren.

Hierover zijn door de Tweede Kamer vragen gesteld. Want hoe zit dat dan met een foto die je op de Dam in Amsterdam maakt met mensen die dan ‘toevallig’ op de foto komen? Je hebt toch geen flauw idee wie die mensen zijn? In dat geval zijn de portretten zelfs geen persoonsgegevens. Dat komt omdat je dan te veel moeite zou moeten doen om te achterhalen wie die personen zijn. Je moet geen onevenredige inspanning hoeven leveren om die personen te identificeren. Dat betekend dus dat in het geval van straatfotografie er meestal geen sprake is van een persoonsgegeven. Althans niet voor de fotograaf die de personen niet kent en ook niet eenvoudig kan achterhalen wie die personen zijn.

Voor straatfotografie waar veel onbekende mensen op te zien zijn is het dus toegestaan om deze te publiceren.

Deze informatie is gedeeltelijk overgenomen van en volledig te lezen op https://www.charlotteslaw.nl/recht-op-straatfotografie/ 

Een heel bekende nederlandse straatfotograaf is Ed van der Elsken.

Vos portrait AWDZe zijn leuk, speels, schattig, slim en op sommige plekken zoals de Amsterdamse Waterleiding duinen erg makkelijk te fotograferen. Een paar kleine feiten: Leuk, speels en slim: Jazeker maar dat schattig is meer het gevoel wat wij als mensen krigen als we ze zien. Hoewel ze een plek hebben in de familie van hondachtigen zijn ze niet te vergelijken met onze huis, tuin en keukenhonden. Een paar jaar geleden voor de eerste maal richting 'strandpaal 69' in de Amsterdamse waterleiding duinen om ze te spotten. Waar je dan snel achterkomt is dat deze vossen 'Gevoerd' worden door de massaal aanwezige fotografen. Het is niet goed en sinds een aantal maanden zijn er borden geplaatst met het verzoek om dit niet te doen. Hoewel er fotografen, met name degenen met smartphones, zijn die hier lak aan hebben. Jammer dat dit gebeurt. Overigens is het Domboverstandig om niet in het weekend op stap te gaan voor een fotoshoot. Veel te druk en de kans is groot dat je meer "mensachtigen" dan hondachtigen vastlegt.
Als je het goed wil doen en elke echte natuurfotograaf wil dat dan ga je niet op jacht naar de vossen maar wacht je tot ze zich vertonen. Het geeft meer voldoening en de kans op een mooie plaat is altijd groter!

Zwartkop meeuwVliegen als een vogel. Iedereen denkt of heeft weleens gedacht: Ik wil dat ook. Ach.. gezien onze lichaamsbouw en gewicht zouden we zulke grote vleugels nodig hebben. Beter met onze beide benen op de grond blijven staan of een keer een parachutesprong. Paragliding is ook een goede optie. Overigens is het lastig om vogels in vlucht te fotograferen. Een heel aparte tak in de fotografie maar wel een uitdaging. Waarom is het lastig?

Lastig om de snelheid die ze tijdens hun vlucht ontwikkelen. Zo is de gemiddelde vliegsnelheid al gauw rond de 100 km per uur, kijk eens op https://www.alletop10lijstjes.nl/top-10-snelste-vogels/ voor een aantal hele snelle vliegers.
Een klein rekensommetje leert dan dat een vogel, uitgaande van 100km / uur, in 1 seconde 277 meter verder is. Wil je het beeld van deze vogel scherp vast leggen betekend dan een hele korte sluitertijd. Hierbij is 1/1250 seconde een goed uitgangspunt hoewel korter altijd beter is. Bezoek een aantal maal een roofvogelshow want dat is een "redelijke" praktijk training.

De Rietzanger,een heel ander verhaal, is een zangvogel die zich luid en duidelijk laat horen. Het is een vogel van rietlanden en vergelijkbare oevervegetaties en bouwt zijn nest meestal in landriet. In de Groene Jonker laat hij zich, op het moment van het schrijven van dit artikel, luid en duidelijk horen. De Groene Jonker, gelegen nabij Zevenhoven, is een waterrijk natuurgebied waar vele vogels zich thuisvoelen.
De Groene Jonker heeft natuurlijke waterstanden. Deze wisselen per seizoen. Hoog en dus nat in de winter en laag dus droog in de zomer. Dit wisselende waterpeil zorgt voor het droogvallen en weer onder water lopen van de slikplaten, wat ideaal is voor vogels. Zij zoeken in de modder naar kleine beestjes. Je zou de Groene Jonker dus eigenlijk een vogelsnackbar kunnen noemen.

Een natuurgebied waar je minimaal 4 maal per jaar zou moet komen: lente, zomer, herfst en winter